Энэ бол миний уншиж байсан зохиолуудаас хамгийн эмгэнэлтэй нь. Эмгэнэлт үйл явдлаар эхлээд л эмгэнэлээр төгсөнө. Уншаад л байхад ээдрээ гарч ирээд л… Зохиолын гол баатар Гуиплен /Инээмтгий хүн/ гэж олноо алдаршсан эрэмдэг нэгэн. Эзэнгүй арал дээр 12хон настайдаа орхигдон амь тэмцэж явахдаа ээжээсээ үлдэж хоцорсон хөөрхий Дея-г олноо. За тэгээд хамт цааш явсаар сайхан сэтгэлт гүн ухаантан Үүрстэй тааралдаж түүний асрамжид хоёул бойжин, улмаар бие биедээ сэтгэлтэй болно. Хамгийн сэтгэлд үлдсэн хэсэг бол Үүрс өглөө нарны гэрэлд хүүг хараад цочин одоо болтол ийм зүйл байсаар гэж үү хэмээн уулга алддаг хэсэг. За даа тэгээд уншаад л байвал зохиолч тэр үеийн нийгмийн хүн хэмээгч амьтны эрх мэдэл, эд хөрөнгийн төлөөх тэмцлээс болж бяцхан хүүгийн амьдрал орвонгоороо эргэж маш хэцүү бэрхийг туулж байгааг илэрхийлсэн. Эцэст нь амьдралаас олж авсан ганцхан нандин аз жаргалаа алдсанаар үхлийг сонгоно. Гүн далайн зүг Гомо харан ульсаар…
Зохиолчийн мэдээллийг энд дарж авна уу!
ene zohioliig haanaas olj boloh be???
olj ugch tuslaach
Zulaa nomiin sanguudad b.gaa daa yer ni.nomiin sand suuj unshix bolomjgui bol nadtai xolbogdood tur xugatsaagaar avch unshval bolno.
12 настайдаа эзэнгүй арал дээр хаягдсан гэдэг нь буруу ш дээ, 10 настайдаа Британийн арал дээр хаягддаг юм аа.